Mam blog i nie boję się go użyć. Szczególnie w dobrej sprawie.

Bo każdy blog ma swoją siłę rażenia. Jeżeli chcesz dowiedzieć się o co w ogóle chodzi, lepiej od razu odwiedź blog Dominika Kozy i jego wpis na ten temat. Tutaj przejdę od razu do rzeczy. Aha, nie muszę chyba wspominać, że zachęcam też odwiedzających blogerów do uczestnictwa w tejże akcji?

Ze schroniskiem tym miałem (w tym konkretnym przypadku – niestety) bezpośrednią styczność, kiedy odwoziłem tam ledwo żywego kota (dokładniej: odwoziliśmy z Kasią). I pomimo warunków, jakie panują w schroniskach – mało miejsca, duże potrzeby, niewystarczające finansowanie – przyjmująca nas osoba bez wahania zajęła się zwierzakiem i skierował go na leczenie (niestety, nie wiemy z jakim skutkiem :( ). Widać więc konkretny przykład na poświęcenie pracujących tam ludzi, a nie tylko jakiś PRowy słowotok.

Niestety, tak kolorowo nie może być w nieskończoność. Nie, jeżeli ludzie nadal będą zwierzęta traktowali jak zachcianki, zabawki i coś, czego można się pozbyć jak się nie spodoba. I na pewno nie, jeżeli będą dla swych zwierząt nie opiekunem, a katem (a o takich przypadkach w mediach ostatnio coraz więcej). Zwyczajnie kiedyś dotacje z lokalnych czy krajowych urzędów przestaną wystarczać.

Z zewnątrz, jeżeli ktokolwiek miał okazję jechać ul. Metalurgiczną w Lublinie i widzieć owe schronisko, wygląda ono wcale nieźle. Sam budynek i teren schroniska jest wręcz sterylny, co podpowiada, że nieźle sobie radzą. Ale w skład budżetu wchodzi m.in. wyżywienie przebywających tam zwierząt:

Psy by tu przeżyć potrzebują 1,5 tony odpadków mięsnych tygodniowo oraz suchą karmę, a koty 140 kg mięsa tygodniowo, jedzenie z puszek i suchą karmę.

To całkiem sporo, i to trzeba za coś kupić. Jednak pieniądze to nie wszystko:

- Zatrudniamy 18 pracowników
(…)
- W obecnej chwili w schronisku przebywa ok. 240 psów i 220 kotów (Schronisko jest już w tej chwili przepełnione)
(…)
- Do adopcji oddawanych jest średnio miesięcznie 70 psów i 20 kotów, podobna liczba zwierząt przybywa w każdym miesiącu do Schroniska.

A każdy pies, jak wiadomo, potrzebuje codziennie trochę ruchu, 18 osób to dość mało…

Chciałbyś pomóc? Nie musisz nawet przekazywać schronisku pieniędzy ani jedzenia dla zwierzaków. Możesz to zrobić choćby wyprowadzając przebywające tam psiaki na spacery. Dla nas to mały wysiłek i dodatkowo odpoczynek na świeżym powietrzu, dla nich… nie muszę chyba pisać.

Chcesz pomóc? Informacje o pomocy znajdziesz na stronie schroniska, w dziale Jak nam pomóc?. Działaj, nie tylko mówiąc.

Dla zainteresowanych: sytuację w Polsce, jeżeli o systemy elektronicznej rejestracji do szkół – od przedszkoli do uczelni wyższych (a i na tym nie koniec) – przedstawił portal Polska.pl.

Jak już napisałem, wygoda, nie trzeba biegać z papierami etc. Wszystko ładnie i pięknie? Niekoniecznie.

Info o użytych w tekście grafikach na końcu wpisu.

UMCS

Wygląd “strony startowej” mało estetyczny, sprawia wrażenie bałaganu. Rozumiem, że chcieli dać dostęp do wielu rzeczy na raz, ale można było to zrobić o wiele lepiej… Bo np. do czego mi od samego początku spory link do umieszczania zdjęcia do legitymacji, skoro jest on tylko dla już zakwalifikowanych? Tak więc, kosztem elegancji, mamy widok na wybrane kierunki, preferencje, status wpłat i kilka innych rzeczy.

Dość dużym plusem jest tu jednak tabelka “krok po kroku” pokazująca co kandydat powinien po kolei uczynić i podświetlający na “pasujący” (do reszty serwisu w kolorystyce “standardowe linki w html”) różowy kolor niewykonane jeszcze kroki lub niezaksięgowanie opłaty rekrutacyjnej.

Na miejscu mamy pomoc. A pomoc jest treściwa, ale wyglądem odrzuca. Wszystko po kolei jest formatowane coraz to inaczej. Do tego jest spis treści, ale na podlinkowanie do odpowiednich sekcji zabrakło już chęci.

Na początku przeglądamy ofertę uczelni, próbując znaleźć interesujący nas kierunek (stronicowanie a’la “traf w cyferkę”, tą z numerem strony, także tu usability mocno obrywa). Kiedy już znajdziemy interesującą nas opcję, wybieramy “Zapisz się”, oznaczająca oczywiście zapis na rekrutację na dany kierunek… oczywiście? Miłe za to jest umieszczenie tutaj terminarza (pełnego) oraz warunków rekrutacji razem ze sposobem przeliczania punktów, branych pod uwagę przedmiotów oraz olimpiad.

Krok drugi to uzupełnienie danych osobowych. Zrobione całkiem przyjemnie, brak tylko podpowiedzi, że jako wystawiające świadectwo dojrzałości w aktualnym roku zaznaczamy odpowiadające nam OKE… (ahaa, to dlatego samo przeskakiwało na OKE), trzeba było szukać w pomocy. Aha, drobna rzecz a cieszy – przy każdym polu z datą do wpisania mamy format, w jakim ową datę trzeba wpisać. Za to i telefon domowy i komórkowy automatycznie konwertuje się do postaci (YY)-XXX-XX-XX, i tak będzie widniał w podaniu, które później musimy sobie wydrukować i zanieść już po zakwalifikowaniu.

Dalej wpisujemy nasze wyniki z matury. Od checkbox’ów (wybór czy przedmiot zdawany i na jakim poziomie) i pól do uzupełnienia (wynik) można się zakręcić. Do tego ustny, wynik należy wpisać w pozycji ‘poziom rozszerzony’ – a nie można tak było tu zrobić jednego pola zamiast dwóch?

Cztery… wybieramy kierunek. A nie, już wybrany, to idziemy dalej. Szeregujemy kierunki wg preferencji, tj. od tego, na który najbardziej chcemy się dostać do tego, na który najmniej (z tych wybranych wcześniej). Tutaj nie miałem nic do zrobienia, bo kierunek wybrałem jeden (za każdy jeden trzeba wnieść oddzielną opłatę rekrutacyjną). Kiedy już wybierzemy kierunki, do każdego generujemy i drukujemy podania. Co ciekawe, trzeba na nich ręcznie wpisać nazwę kierunku i tryb studiowania (I/II stopień, dzienne/zaoczne), przecież te informacje są w systemie… I w ogóle zastanawiające, do czego im osobne papierowe podanie.

Pkt. 6 to wygenerowanie pdf’a z druczkiem do wpłaty. Dostęp do danych do wpisania w dyspozycję przelewu jest też w miarę na widoku. To pole w wyżej wspomnianej tabelce najdłużej pozostaje różowe. Wpłaty dokonujemy na osobiste konto bankowe (częścią jego numeru jest PESEL). Mimo to, uczelnia przy składaniu dokumentów może wymagać dowodu wpłaty. Kiedy przestaje razić tymże różem wiemy już, że opłata dotarła, jest zaksięgowana i spokój. Teraz tylko czekać na ukazanie się wyników rekrutacji.

Politechnika Lubelska

Tutaj jest nieco ładniej. Wprawdzie na wierzchu są dane osobowe, wybrane przez nas kierunki oraz status opłat, ale jest to zrobione jakoś zgrabniej.

Uzupełniając dane osobowe możemy nie wpaść na to, że na pola typu “data” trzeba kliknąć (jak “pani Jadzia”), bo uaktywnia to kalendarzyk z datą do wyboru; przełączając się tabulatorem będziemy się domyślać formatu daty. Nie wiedzieć jednak czemu, w sekcji Dane o ukończonej szkole średniej przy wpisaniu/zmianie jakiegoś pola, pole OKE zmienia się automatycznie na to w Gdańsku (a nie jest ono ani pierwsze, ani ostatnie, ani jakoś wyróżniające się na liście tych do wyboru). Wklejamy też swoją fotkę, taką jak do dowodu, którą potem ktoś ręcznie zatwierdza.

Dane rekrutacyjne.

2. Przy ocenie z matematyki ze świadectwa ukończenia szkoły wpisuje się ocenę a nie punkty (proszę nie zwracać uwagi na skale 0-100)

Jakoś mnie to śmieszy… Troszki lepiej byłoby zmienić skalę na od 1 do 6, nie? Ale widocznie się nie da. Ponadto, ww. info podobno nie każdemu się pokazuje. Z płatnościami jest podobnie jak na UMCS.

Tu też musimy wydrukować osobno i uzupełnić kwestionariusz osobowy na każdy kierunek, będzie nam potrzebny (jak na UMCS) przy składaniu dokumentów. Występuje on w takim formacie jak RTF. Dlatego PL umieściła obok bannerek do ściągnięcia MS Word Viewer 2003.

Znika (mniej “przypominające”) przypomnienie o wpłacie, czyli wszystko gotowe. Czekamy na ogłoszenie wyników.

Politechnika Warszawska

Tu będzie kontrastowo wobec wcześniej wymienionych. Jeszcze zanim zaczniemy się rejestrować, możemy poczytać o ustawieniach szyfrowania połączenia w swojej przeglądarce, dla mniej obeznanych przedstawienie krótkiego “jak działa szyfrowane połączenie” (w tym przypadku raczej objaśnienie dlaczego przeglądarka odrzuca certyfikat) oraz screenshoty na kilku popularnych przeglądarkach.

Zanim jeszcze zaczniemy się rejestrować, w samym systemie są przedstawione ważniejsze informacje procesu rekrutacyjnego (resztę łatwo znajdziemy na stronie głównej PW).

Po zarejestrowaniu się nie jesteśmy zawalani toną mało estetycznie wyglądających informacji, wszystko podzielone jest na:

• dane osobowe, gdzie cieszy choćby to, że nie musimy szukać adresu swojego WKU (w przypadku panów ;) ) albo daty urodzenia, w końcu jest już w PESELu
• wybór interesujących nas kierunków: możemy wybrać 5, każdy z listy kierunków poukładanych wg wydziałów (minus, że po wybraniu kierunku nie widzimy na jakim jest on wydziale) oraz ewentualnych egzaminów wstępnych
• dane z matury: żadnego wpisywania numeru czy OKE, podajemy tylko rok otrzymania oraz typ (“nowa”, “stara”) oraz wyniki z matury, chociaż uczelnia i tak sama pobierze z je KRM)
• komunikaty, przede wszystkim czy opłata została już zaksięgowana, czy jeszcze nie

Wszystko to dopracowane, bez niepotrzebnego uzupełniania, intuicyjne oraz po prostu ładne. Zmylić może jedna rzecz. Mimo zalogowania, wchodząc na stronę startową widzimy link do logowania, a przecież jesteśmy zalogowani, co widać po linkach do wymienionych wcześniej sekcji.

Jak widać, już sam proces rekrutacyjny można zrobić zapewniając kandydatowi wygodę.

Podsumowując

Nie jest to na pewno coś, czego używamy na co dzień. Podobne aplikacje przeważnie widzimy kilka razy w życiu. Wydawałoby się, ze to usprawiedliwia różne niedoróbki, że raz można się pomęczyć. Że ktoś, kto zamierza studiować, powinien się wykazywać inteligencją. Oczywiście, że tak. Co jednak, jeżeli tak samo, pod względem usability, ma wyglądać e-papierkowa robota (załatwianie dajmy na to rozliczeń podatkowych) w przyszłości, tj. będzie po części przypominała gry przygodowe (odkryj następną komnatę/znajdź do niej klucz/…)?

Użyte w tekście grafiki to przeskalowane fragmenty zrzutów ekranowych systemów elektronicznej rejestracji studentów na UMCS, Politechnice Lubelskiej oraz Politechnice Warszawskiej. Wszelkie prawa autorskie do zawartości tychże grafik posiadają (odpowiednio) podane uczelnie, są więc przez owe prawo chronione. Celem ich użycia była tylko prezentacja tychże systemów.

Na tą chwilę do matury zostało dokładnie 35 dni i kilkanaście godzin. Kilka już słyszałem głosów typu “ohnieohniejużtakmałoczasuzostało”, to zrozumiałe. “Systematyczna nauka blablabla” czyli poradniki swoje, praktyka swoje, w końcu komu by się chciało, jest miliard ciekawszych zajęć w liceum toteż odłożona (czyt. skumulowana) dana ilość materiału w którymś momencie maturalnej klasy staje się przerażająco ogromna (no dobrze, wyluzuj już) spora do ogarnięcia i naumienia się (“naumieć” się jest w słowniku Firefoksa, śmiesznie). Zrozumiałe w pełni.

Inna sprawa to to odliczanie. 115, 100, 60, 38, 1500100900. Ktoś pewien, czyt. ubiegłoroczny maturzysta (to Benek chyba był) napisał, że on by tak nie mógł, tj. ze świadomością ile to dokładnie zostało.

Nad czym tak ja tu dywaguję? Nad nerwami dotyczącymi nadchodzącą sesją maturalną (z sesją “studjową” nie mającą podobno wiele wspólnego, jeżeli o poziom trudności chodzi, sprzeczać się tu nie mam zamiaru bo zapewne tak jest). A właściwie nad tym, że kompletnie ich nie odczuwam. Chyba ze dwa razy poczułem coś w rodzaju “trzeba oddać tą bibliografię wcześniej, niezdążeniezdąże” (bo miało się zrobić przez święta i się nie zrobiło), poza tym nic. Mógłbym następny miesiąc przesiedzieć nic nie robiąc, tudzież robiąc wszystko, aby się tylko nie uczyć. Niedobrze…

Cytat z tytułu zgapiłem bezpośrednio z opisu niejakiego Marka Denisa (podaruję sobie – i jemu – linkowanie, jeżeli będzie chciał to sam się ozwie w komentarzu). Ile w nim racji? No, “generation” to na pewno nie, ale “who-cares” to nas jakiś tam niepusty zbiór jest. Tyle, że na bank tak było zawsze.

Jednoroczne zagęszczenie

Jak w takim razie ma wyglądać nauka w pierwszej klasie? Aktualnie program wszystkich przedmiotów jest rozłożony na wszystkie lata (tj. niekoniecznie na 3, np. WOSu w moim profilu uczy się 2 lata), równomiernie, z uwzględnieniem profilu – materiału z przedmiotów profilowanych jest więcej, z innych mniej. Z racji tego, że dumnie reprezentuję profil ( ;-) ) matematyczno-fizyczny, do tych drugich należy (lub już należała, bo jestem w klasie maturalnej) biologia, WOS, historia, j. polski. Na innych profilach oczywiście jest analogicznie.

W takim razie, jeżeli by chcieć wykluczyć historię (teraz rozłożoną na 3 lata, po dwie godziny w pierwszych dwóch oraz jedną godzinę w ostatniej klasie – a już to jest za mało do przerobienia całego programu podstawowego; nie żebym specjalnie ubolewał ale staram się zachować bezstronność) od drugiego roku, to czy ten sam materiał zostanie upakowany do 5 godzin tygodniowo historii (w profilu mat-fiz, sic! w humanistycznym pewnie z 8)? Czy też zostanie okrojony, co prowadzi do utraty sensu nauki tego przedmiotu w ogóle (powtórzę, nie żeby specjalnie ubolewał, ale… patrz dwa nawiasy wcześniej)? A to tylko (rzucona tu dla przykładu) historia, co z resztą?

Podteksty patriotyczne

Tutaj wyłania się różnica pomiędzy “ścisłowcami” a humanistami. W skrócie: czy tak samo moralnym ze względu na patriotyzm jest obcięcie tym pierwszym wosu/historii/wiedzy o (…) oraz obcięcie fizyki/biologii/etc. humanistom? Jeżeli by wziąć pod uwagę różne głosy, które zapewne już się pojawiły, i pojawi się ich na pewno jeszcze wiele – osoba wybierająca się na Politechnikę będzie osobą antyspołeczną, antypolską wręcz. Co innego taki przyszły absolwent filologii/psychologii/etc. Jemu takie czy inne zagadnienie w fizyce będzie potrzebne… nijak. Pomijam tutaj elementarną wiedzę, którą mam nadzieję każdy w miarę potrafi przyswoić w podstawówce i gimnazjum. Resztę można już zakupić w postaci usług mechanika czy innego hydraulika, nie każdy musi się znać na wszystkim. Co innego ten hydraulik. W końcu bez jako-takiej wiedzy humanistycznej się nie obejdzie (nie, nie ma tu ironii), bez silnego związania z Ojczyzną celem pracowania dla niej do sił kresu też nie (no, tutaj może nieco).

Nie ukrywam, bardzo by mi się taka ustawa podobała (gdybym urodził się tych parę lat później), wyraźnie jednak widać, że kilka spraw trzeba będzie porządnie przemyśleć… Na razie wygląda to mi tak, jak większość sytuacji w tzw. sferze politycznej. Albo coś robione mocno niedokładnie, albo na siłę przeciwstawiające się politycznym przeciwnikom (w tym wypadku opozycji i poprzednim rządzącym).

Dziennikarstwo?

Inna sprawa to dokładność informacji, jakimi karmią nas podane wyżej źródła.

Gazeta.pl, Zmiany w liceach:

Pierwsza klasa ma być ogólnokształcąca, a następne sprofilowane, tak żeby uczeń miał więcej czasu na przedmioty maturalne. Takie zmiany zapowiedziała minister edukacji Katarzyna Hall wczoraj w Częstochowie. Mają wejść w życie w 2012 r.

Wiadomości Wp.pl, Starsi licealiści nie będą uczyć się historii?

Za rok rozpocznie się kolejna rewolucja w polskim szkolnictwie.(…)
W efekcie od 2009 r. uczeń liceum po pierwszej klasie (…)

1. To od 2012 czy od 2009?
2. Tytuł na WP sugerujący, że historię to najlepiej od razu wywalić

Z tym drugim to przesadziłem, ale mam nadzieję, że każdy rozumie o co mi chodzi. O przynajmniej próbę bycia obiektywnym i bezstronnym, bo potem lecą oskarżenia o antypolskość. :P Ale to już abstrahując.